dzieci.centylionowy.pl Blog

Na rynku dostępne są przeróżne stroje dziecięce. Poczynając od pierwszego dnia życia możemy kupić coś wystrzałowego zarówno dla chłopczyka bądź dziewczynki. Najwygodniejsze są wówczas śpioszki rozpinane w kroku. To ogromnie ułatwia zmianę pieluszki.

Na starsze troszkę dzieci można kupić odlotowe bojówki,spodenki jeansowe,sweterki,rajstopki czy nawet skarpetki. Na uwagę zasługują także super czapeczki, o bucikach już nie wspomnę. Mama każdego ’szkraba’ ma w czym wybierać i przebierać. Po upływie jakiegoś czasu dziecko już samo zaczyna się stroić. Potrafi wtedy Jego pokarmem jest bowiem bardzo długogrymasić, gdy nie chce czegoś założyć, bo na przykład nie podoba mu się kolor czy fason, bądź smyra go zbyt szorstka metka. I tu zaczynają się schody.

Wszystko po pewnym czasie mija. Nastają czasy, gdy dzieci same się ubierają. Niedługo potem same kupują sobie nowy ciuszek. Czas ten upływa bardzo szybko. Płynność czasu, sprawia, że i moda się zmienia. Co innego nosiło się chociażby dziesięć lat temu i co innego podoba się ludziom dziś.

Wyróżniamy następujące zmysły; słuchu, wzroku, smaku i dotyku. We wstępnej fazie rozwoju dziecko uczy się wszystkiego. Wiele rzeczy naśladuje. Oczami zauważa nowe otoczenie, widzi nowe kształty, rozpoznaje barwy. Rozróżnia, że coś jest jasne bądź ciemne. Dostrzega ruchy. Widzi i czuje dłoń mamy. Dotyka. Próbuje się bawić grzechotkami i zabawkami. Działa zmysł dotyku. Wszystko musi pomacać, dotknąć. Co nie jest namacalne zdaje się być niepojęte.

Próbuje naśladować dźwięki. Zatem słyszy to, co dzieje się wokół. Zadziwia się pięknem przyrody. Robi na nim wrażenie szum wiatru czy śpiew ptaków. Dziecko jest zachwycone wszystkim, co je otacza. Po pewnym czasie wie, że piesek jest ładny i robi „chał, chał”. Najdłużej się rozwija zmysł smaku. Człowiek niejednokrotnie poznaje nowe smaki przez całe życie. Cóż zatem dziwić się dziecku? Jego pokarmem jest bowiem bardzo długo tylko i wyłącznie mleko. Ale stopniowo będzie próbował czegoś nowego, odmiennego i albo to zaakceptuje lub nie.

Na początku jest mleko i tylko mleko. Po upływie jakiegoś czasu można dać spróbować jak smakuje jabłuszko? Zaczynają się zupki. Najpierw dwuskładnikowe. Stopniowo zwiększa się warzywa dodawane do obiadków. Nie od razu podajemy mięso. Dochodzą inne składniki; pietruszka seler, brukselka, zielony groszek, itp. Te artykuły na pewno są lepsze od mlecznej kaszki, na którą grono dzieciaków już po niedługim stosowaniu nie może patrzeć. Odkrywamy też nowe owoce .

Wszystko jednak wprowadzamy bardzo powoli, by mieć na uwadze, który artykuł ewentualnie uczula. Szybko musimy go skreślić z jadłospisu. Każda mama zabiega, by jej dziecko jadło zdrowo. Nie zawsze tak się dzieje. Malcy ponad wszystko wolą np.; frytki bądź hamburgera. Które dziecko nie dałoby się namówić na wspólną przejażdżkę do McDonalds’a? Dieta jest bardzo ważna w życiu każdego z nas. Większość ludzi dorosłych nie zdaje sobie z tego sprawy. Cóż więc dziwić się dzieciom.? A w dzisiejszych czasach trudno nie wspomnieć o otyłości i wadach postawy wśród najmłodszych… .

Mama i tata są na początku autorytetem, Są to osoby , o których względy zabiegają dzieci. Stopniowo zaczynają się nakazy i przykazy. Dzieciom już się to nie podoba. Wówczas postrzegają rodziców jako swoich wrogów. Małe dziecko nie jest w stanie zrozumieć, iż rodzic chce dla niego jak najlepiej. Dzieci bardzo dokładnie obserwują dorosłych. Próbują naśladować ich gesty czy przyzwyczajenia.

Powtarzają po nich niezrozumiałe dla siebie słówka. Dzieci naśladują ruchy dorosłych. Tak jak mama próbują podlewać kwiatki. Naśladują jazdę samochodem tak jak czyni to tata. Te maleńkie osóbki właśnie poprzez obserwację i naśladowanie uczą się jak żyć w przyszłości. Babcia i dziadek również są bardzo ważni. Oni przeważnie rozpieszczają maleństwa. Ale to też jest potrzebne. Warto nadmienić,że świata dorosłych nikt do końca nie pojmuje.

Oni wciąż biegają, zawsze się spieszą , gonią bez odpoczynku, często są źli, bezpodstawnie krzyczą, nie mają zbyt dużo wolnego czasu, częściej na ich twarzach można zauważyć smutek i przygnębienie niż promienny uśmiech od ucha do ucha. Ot wszyscy dorośli… .

Faktem jest, iż posiadanie dziecka to najwspanialsza rzecz na świecie. Niezmiernie fascynujący jest jego rozwój. Przez pierwsze trzy tygodnie swojego życia jest noworodkiem. Jedyne czynności, które wykonuje najlepiej to ssanie mleka, załatwianie się w pieluszkę oraz spanie. Z biegiem czasu uczy się czegoś innego, odmiennego.
Cały czas jednak lubi być przy boku swej mamy, którą poznaje po zapachu. Lubi się także wtulić w jej ramię. Z upływem dni staje się już noworodkiem. Już nieco mniej śpi. Bardzo interesuje się otoczeniem. Rozgląda się na boki. Próbuje naśladować pewne dźwięki. Zaczyna siadać. Po pewnym czasie już raczkuje, a niebawem stawia pierwsze kroki. Cały czas się uczy. Powtarza niektóre słowa.
 W niedługim odstępie czasu jest już w wieku przedszkolnym. Tu bawi się ucząc. Szkoła tuż tuż. W niej uczy się bawiąc. Poznaje nowych ludzi, zyskuje przyjaźnie. Dorasta i dojrzewa. Czasami bywa nieznośny. Po chwili już się usamodzielnia. Dla rodziców ten cały okres mija niczym „chwilowy deszcz z przelotną burzą”.