Mama i tata są na początku autorytetem, Są to osoby , o których względy zabiegają dzieci. Stopniowo zaczynają się nakazy i przykazy. Dzieciom już się to nie podoba. Wówczas postrzegają rodziców jako swoich wrogów. Małe dziecko nie jest w stanie zrozumieć, iż rodzic chce dla niego jak najlepiej. Dzieci bardzo dokładnie obserwują dorosłych. Próbują naśladować ich gesty czy przyzwyczajenia.

Powtarzają po nich niezrozumiałe dla siebie słówka. Dzieci naśladują ruchy dorosłych. Tak jak mama próbują podlewać kwiatki. Naśladują jazdę samochodem tak jak czyni to tata. Te maleńkie osóbki właśnie poprzez obserwację i naśladowanie uczą się jak żyć w przyszłości. Babcia i dziadek również są bardzo ważni. Oni przeważnie rozpieszczają maleństwa. Ale to też jest potrzebne. Warto nadmienić,że świata dorosłych nikt do końca nie pojmuje.

Oni wciąż biegają, zawsze się spieszą , gonią bez odpoczynku, często są źli, bezpodstawnie krzyczą, nie mają zbyt dużo wolnego czasu, częściej na ich twarzach można zauważyć smutek i przygnębienie niż promienny uśmiech od ucha do ucha. Ot wszyscy dorośli… .